سوره کهف - آیه 109 - جزء 16
قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا
معنای آیه
بگو: «اگر دریا برای کلمات پروردگارم مرکب شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان پذیرد، قطعاً دریا پایان مییابد، هر چند نظیرش را به مدد [آن] بیاوریم.»
تفسیر قرآن
شما از دانش جز بهره ي اندكي نداريد» نازل شد، يهود گفتند: اين حرف چه معني دارد، به ما تورات داده شده و هر كس به تورات عالم باشد، صاحب خير كثير است. اين آيه نازل شد و معلوم داشت، كه علم انسان در مقابل علم خدا اصلاً قابل قياس نيست.
بسا از آنجا که هر يك از داستان هاى سه گانه سوره حاوی مطالبی تازه بود، در اين آيات آخر می فرماید: علم به این ها در برابر علم بى پايان خدا جون قطره در مقابل دریاست.
به هر حال اين آيه به پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد:
بگو: اگر درياها براي نوشتن كلمات پروردگارم مركّب شود، درياها پايان يابد، پيش از آن كه كلمات پروردگارم پايان گيرد، هر چند همانند آن را هم بدان اضافه كنيم.
به تعبیر دیگر اگر تمام اقيانوس ها مركّب شوند و همه درختان قلم گردند، هرگز قادر نيستند آنچه در علم خداوند است رقم زنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر