سوره کهف - آیه 101 - جزء 16
الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَن ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا
معنای آیه
[به] همان کسانی که چشمان [بصیرت]شان از یاد من در پرده بود، و توانایی شنیدن [حق] نداشتند.
تفسیر قرآن
همان كساني كه چشمانشان از ياد من در پرده بود و توانايي شنيدن حرف حقّ را نداشتند و در نتيجه از درك حقّ كه وسيله ی رسيدن به سعادت است، محروم اند.
چشم و گوش در اين آيه، بصيرت و شناخت است، يعنى چشم و گوش دل؛ زيرا قرآن گاهى كورى را به دل نسبت داده و فرموده است: «مَنْ كانَ فِي هذِهِ اَعْمىٰ فَهُوَ فی الآخِرَةِ اَعمیٰ». (اسراء 72)
امام رضا (ع) به مأمون فرمود: مراد از ذکر در آيه: «اََعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي» علىّ بن ابى طالب (ع) است. (تفسير لاهيجى)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر