سوره کهف - آیه 86 - جزء 16
حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا ۗ قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا
معنای آیه
تا آنگاه که به غروبگاه خورشید رسید، به نظرش آمد که [خورشید] در چشمه‌ای گِل‌آلود و سیاه غروب می‌کند، و نزدیک آن طایفه‌ای را یافت. فرمودیم: «ای ذوالقرنین، [اختیار با توست] یا عذاب می‌کنی یا در میانشان [روش] نیکویی پیش می‌گیری.»
تفسیر قرآن
چون ذوالقرنين به غروبگاه خورشيد رسيد، به نظرش رسيد، كه خورشيد در درياي گل آلودي فرو مي رود و غروب مي كند. و چون در كنار دريا مردمي نيك و بدي را يافت، به او الهام كرديم كه اي ذوالقرنين، با توست، كه عقوبتشان كني يا روش بهتري در مورد آنها در پيش گيري؟
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر