سوره کهف - آیه 79 - جزء 16
أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا
معنای آیه
اما کشتی، از آنِ بینوایانی بود که در دریا کار میکردند، خواستم آن را معیوب کنم، [چرا که] پیشاپیش آنان پادشاهی بود که هر کشتی [درستی] را به زور میگرفت.
تفسیر قرآن
امّا آن كشتي كه سوراخ كردم، از آن بي نواياني بود، كه با آن در دريا كار مي كردند؛ پس خواستم آن را معيوب سازم؛ چون پادشاه ستمگري دستور داده بود هر كشتي سالمي را كه يافتند به زور بگيرند.
امام صادق (ع) در میان جمع از زراره انتقاد كرد، سپس به او پيام داد كه براى حفظ جان تو از عبّاسيان چنين كردم. آن گاه اين آيه را تلاوت كردند: أَمَّا السَّفِينَةُ .. و فرمودند: تو بهترين كشتى اين دريايى كه طاغوت در پى توست». (نورالثقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر