سوره کهف - آیه 56 - جزء 15
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ ۖ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا
معنای آیه
و پیامبران [خود] را جز بشارتدهنده و بیمرسان گسیل نمیداریم، و کسانی که کافر شدهاند، به باطل مجادله میکنند تا به وسیله آن، حق را پایمال گردانند، و نشانههای من و آنچه را [بدان] بیم داده شدهاند به ریشخند گرفتند.
تفسیر قرآن
و در اين آيه براي دلداري پيامبر اكرم (ص) از ايمان نياوردن مشركان مي فرمايد:
ما پيامبران را جز براي بشارت و انذار نمي فرستيم؛ امّا كافران براي پامال كردن حقّ درباره عقايد باطلشان مجادله مي كنند و آيات من و آنچه بدان بيم داده شده اند به مسخره می گیرند.
و بدين ترتيب، برخلاف گفته ماركس و انگلس در اوّل مانيفست كه مي گويند: «تاريخ صحنه مبارزه طبقات ثروتمند و فقير است» از نظر قرآن كريم تاريخ همواره صحنه مبارزه حقّ و باطل و ايمان و كفر بوده است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر