تفسیر قرآن

و در بهشتم وارد شو.

نفس مطمئنّه نفسي است، كه با ايمان و ياد پروردگارش به آرامش رسيده و بدانچه او برايش خواسته رضايت كامل دارد و خود را مالك هيچ خير و شرّ و سود و زياني نداند و در نتيجه نه غرق نعمت خدا بودن او را به استكبار مي كشاند و نه فقر و تهيدستي او را به كفر و ترك شكر وا مي دارد، بلكه همواره در صراط مستقيم الاهی است.

«مطمئنّه» آرامشي است، كه در پرتو ايمان حاصل مي شود، چنان كه قرآن كريم فرموده: ألا بِذِكرِاللهِ تَطمَئِنُّ القُلوبَ: بدانيد تنها با ذكر خدا دل ها آرام ‏گيرد. (رعد/ 28)

نفس مطمئن از خدا راضي است، چون تمام وعده هاي الاهي را حتّیٰ بيش از آنچه تصوّر مي‏كرد قرين واقعيّت مي ‏بيند و اعمالش مورد رضايت خداوند تبارك و تعاليٰ است.

سدير صيرفى گفته: از امام صادق (ع) پرسيدم: آيا ممكن است مؤمن از قبض روحش ناراضى باشد؟! فرمود: نه به خدا سوگند، هنگامى كه فرشته مرگ براى قبض روحش مى‏ آيد اظهار ناراحتى مى ‏كند، فرشته مرگ مى‏ گويد: اي وليّ خدا، سوگند به كسي كه محمّد (ص) را مبعوث كرده، من از پدرت بر تو مهربان ترم، خوب بنگر. او نگاه مي ‏كند، رسول خدا (ص) و اميرمؤمنان علي (ع) و فاطمه (س) و حسن و حسين و امامان از ذرّيّه او را مي‏ بيند. در اين موقع ندايي آيد: اي كسي كه با ديدن محمّد و خاندانش اطمينان يافتي، خدا از تو خوشنود است، در ميان بندگانم يعني محمّد و اهل بيتش (ع) داخل شو و در بهشتم داخل شو؛ پس مردن نزد آن مؤمن محبوب مي شود. (كافي، باب كراهت نداشتن مؤمن از قبض روحش،‌ ح 2)

پروردگارا، به لطف و کرمت ما را از صاحبان نفوس مطمئنه قرار ده.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر