معنای آیه
و اصلاً فكر نمي كنم قيامت برپا گردد و تازه اگر هم قيامتي برپا شود، وقتي من نزد پروردگارم بروم، در آن جا نيز جايگاه و باغي و بهشتي بهتر از اين جا خواهم داشت.
آن بیچاره با این که به خدا اعتقاد داشت؛ چون «ربّی» گفت؛ ولی در نتيجه نسيان پروردگار معتقد به استقلال خود و استقلال اسباب ظاهرى شده بود، كه همين خود مستلزم عزل خداى تعالىٰ از ربوبيت و زمام ملك و تدبير را به دست غير او دانستن است. آری، بيشتر توانگران مسلمين هم تنها به زبان اقرار به خدا دارند و در دل ايمان ندارند.
بعضی هم گفته اند: او با گفتن «ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً» معاد را انكار كرد؛ ولى صاحبش به او گفت: آيا به خدايى كه تو را آفريد كفر ورزيدى؟!
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر