سوره کهف - آیه 31 - جزء 15
أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۚ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا
معنای آیه
آنانند که بهشتهای عدن به ایشان اختصاص دارد که از زیر [قصرها]شان جویبارها روان است. در آنجا با دستبندهایی از طلا آراسته میشوند و جامههایی سبز از پرنیان نازک و حریر ستبر میپوشند. در آنجا بر سریرها تکیه میزنند. چه خوش پاداش و نیکو تکیهگاهی!
تفسیر قرآن
به مؤمنین نیکوکار باغ هاي جاويدان بهشتي خواهند داد كه از پاي درختانش نهرها جاري است، با دست بندهايي از طلا زينت يابند و لباس هاي سبز رنگي از حرير نازك و كلفت در بر مي كنند و بر تخت ها تكيه مي نمايند؛ چه پاداش و جمع نيكويي دارند؟
بنا بر «يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ اَساوِرَ» بهره مندى بهشتيان از زيورآلات، نشان مى دهد كه انسان فطرتاً زيور و آرايش را دوست دارد. ايمان و عمل به دستورات الاهى و دورى از تجمّلات حرام در دنيا، رمز رسيدن به تجمّلات ابدى در آخرت است. معاد نیز هم روحانى است و هم جسمانى؛ چون اگر تنها روحانى بود، نيازى به طلا و حرير و تخت نبود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر