معنای آیه
عدّه اي از اشراف مكّه نزد پيامبر (ص) رفتند و گفتند: اي محمّد، اگر اين بردگان و فقيران را از خود دور سازي، ما حاضريم به سخنانت گوش دهيم. اين آيه نازل شد (مجمع) و به پيامبر اكرم (ص)فرمود:
«همواره با افراد با ايماني باش، كه صبح و شام پروردگارشان را مي خوانند و خوشنودي او را مي طلبند؛ و به خاطر زيورهاي دنيا، چشم از آن ها بر مگير و از كسي كه خدا دلش را از ياد خودش غافل كرده و از هواي نفس پيروي مي كند و متجاوز است، اطاعت نكن.
امام صادق و امام باقر (ع) فرموده اند: «مراد از خواندن خداوند در صبحگاه و شامگاه، اقامه ى نماز است». (نورالثقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر