سوره کهف - آیه 18 - جزء 15
وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ ۚ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
معنای آیه
و میپنداری که ایشان بیدارند، در حالی که خفتهاند و آنها را به پهلوی راست و چپ میگردانیم، و سگشان بر آستانه [غار] دو دست خود را دراز کرده [بود]. اگر بر حال آنان اطلاع مییافتی، گریزان روی از آنها برمیتافتی و از [مشاهده] آنها آکنده از بیم میشدی.
تفسیر قرآن
و در اين آيه مي افزايد:
هرچند اصحاب كهف خوابيده بودند؛ يک خواب معمولی نبود؛ زيرا هرگاه به آنها مي نگريستی، مي پنداشتی بيدارند و براي اين كه اين خواب طولاني سبب قطع خون به قسمت هايي از بدنشان نشود به راست و چپ مي غلتيدند و سگشان هم دست هاي خود را بر دهانه غار گشوده بود و نگهباني مي كرد و روي هم منظره آنها چنان وحشتناك بود، که اگر به آنها مي نگريستی، وجودت را ترس و وحشت فرا مي گرفت و از آنها مي گريختی.
گفته اند: اصحاب کهف بر چوپان گوسفندانی گذشتند و او را دعوت به همراهی با خود کردند، او نپذيرفت؛ ولی سگش دنبال آنان به راه افتاد.
«كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ» بيان می دارد سگ 309 سال زنده بوده و پاسبانى مى داده است. (مجمع)
گاهی خدا در يك غار، با تار عنكبوتى پيامبرش را حفاظت می کند و در غار ديگر با نشستن و نگهبانى سگى، مؤمنانى را از دست ظالمى حفظ مى كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر