تفسیر قرآن

آيا پنداري اصحاب كهف و رقيم از آيات ما عجيب بودند؟‌

اصحاب رقيم همان اصحاب كهف مي باشند، كه داستانشان در سنگ نبشته اي در آن ناحيه پيدا شده است. «كهف» به غار بزرگ گفته مى ‏شود.

بنا به فرموده امام صادق (ع) سران قريش دو نفر به نزد دانشمندان يهود در مدينه فرستادند، تا ببينند آيا در كتاب هاي آنها چيزي در مورد پيامبر اسلام هست؟ چون آنها به مدينه رفتند و جريان را به دانشمندان يهود در ميان گذاشتند، آنها گفتند: چهار مسأله از محمّد بپرسيد، اگر آنها را آن طور كه ما برايتان مي گوييم پاسخ گفت و در باره چهارمي اظهار بي اطّلاعي كرد، پيامبري راستين از سوي خداست، وگرنه كذّاب است.

آن سه مسأله كه بايد جواب گويد، يكي سرگذشت آن دسته از جوانان مؤمني است، كه از قوم خود جدا گشتند؛ ديگر داستان موسيٰ است كه خدا به او دستور داد از عالِم زمانش پيروي كند؛‌ و سوّم در باره مردي است، كه شرق و غرب زمين را گشت؛

آن گاه علماي يهود جواب اين مسائل را براي فرستادگان قريش گفتند؛ بعد گفتند: و امّا آن مسأله كه بايد در باره آن سكوت كند، وقت برپايي قيامت است. چون فرستادگان قريش به مكّه برگشتند، سران قريش نزد ابوطالب جمع شدند و سؤالات خود را مطرح كردند. پيامبر (ص) به آنها فرمود: فردا به شما پاسخ خواهم گفت، ولي إن شاء الله نفرمود، به همين جهت چهل شبانه روز وحيي بر او نازل نشد.

و پيامبر (ص) و ابوطالب از اين جريان بسيار ناراحت شدند و بعضي از اصحاب هم به ترديد افتادند و قريش شادمان گشتند، تا اين كه بعد از اين مدّت جبرئيل سوره كهف را براي آن حضرت آورد، كه در آن اين مسائل مطرح است. (تفسير قمي)

ماجراى اصحاب كهف، بعد از زمان حضرت عيسى (ع) و در سرزمين روم و شهر افسوس بوده و طاغوت آن زمان دقيانوس بوده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر