تفسیر قرآن

سوره كهف 110 آيه دارد و بجز آيه 28 تمام آن در «مكّه» نازل شده است‏. محتواي سوره نيز مثل سوره ‏هاي مكّي بيشتر بيان مبدأ و معاد، بشارت و انذار، نفی فرزند داشتن خداست. در اين سوره به سه داستان اشاره شده: اصحاب کهف، موسيٰ و خضر، و ذوالقرنين.

پيامبر اكرم (ص) فرموده: هنگام نزول سوره كهف هفتاد هزار فرشته آن را بدرقه كردند و عظمتش آسمان و زمين را پر كرد.

هر كه آن را روز جمعه بخواند، خدا تا جمعه ديگر او را مي ‏آمرزد و به او نوري دهد، كه به آسمان مي ‏تابد و از فتنه دجّال محفوظ ماند. (مجمع)

به نام خداوند بخشنده مهربان.

از آنجا كه ستايش به خاطر كار يا صفت شايسته‏ است، در اين آيه فرموده:

سپاس و ستايش از آنِ خداوندي است، كه اين كتاب را بر بنده خويش نازل كرده‌ و هيچ كژي در آن نيست.»

نعمت كتاب و قانون، به قدرى مهم است كه خدا خود را به خاطر آن ستوده است.

«عَبْدِهِ» در قرآن هر جا به طور مطلق آمده، مراد پيامبر اكرم (ص) است.

جمله «اين كتاب را بر بنده خويش نازل كرده» معلوم مي دارد، که از نظر اسلام، بندگي خدا بالاترين مقام است؛ چنان كه ما هم موظّفيم در تشهّد بخوانيم:‌ اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ وَ رَسولُهُ: شهادت مي دهم، كه محمّد بنده ی خدا و رسول اوست.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر