تفسیر قرآن

گروهى از مشركان مكه ازجمله وليد بن مغيره و ابوجهل که در كنار كعبه اجتماع كرده بودند کسی نزد پيامبر اکرم (ص) فرستادند، که بزرگان قريش آماده سخن گفتن با تواند.

پيامبر به اميد هدايتشان فوراً به نزد آن ها شتافت. و چون به نزد آن ها رفت، به او گفتند: اى محمّد، ما تو را براى اتمام حجّت به اينجا خوانديم، ما سراغ نداريم كسى به قوم خود اين قدر كه تو آزار رسانده ‏اى آزار رسانده باشد:

خدايان ما را دشنام دادى، بر آئين ما خرده گرفتى، عقلاى ما را سفيه خواندى، در ميان جمع تخم نفاق افشاندى. منظورت از اين کارها چيست؟ اگر پول مى‏ خواهى؟ آن قدر به تو مى‏ دهيم كه بى ‏نياز شوى!

مقام مى‏ خواهى؟ منصب بزرگى به تو خواهيم داد!

بيمار هستى، بهترين طبيبان را براى معالجه تو دعوت مى ‏كنيم!.

پيامبر (ص) فرمود: هيچ يك از اين مسائل نيست. خداوند مرا به سوى شما فرستاده و كتاب آسمانى بر من نازل كرده؛ اگر آن را بپذيريد در دنيا و آخرت به سود شماست و اگر نپذيريد صبر مى ‏كنم تا خدا ميان من و شما داورى كند. گفتند بسيار خوب، حال كه چنين مى‏ گويى: هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد، مگر آن که از زمين برای ما چشمه ای بجوشانی.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر