تفسیر قرآن

بعد از بحث از شاكله و خصوصيّات روحي هر كسي، چون يكي از سؤالات مشركين از پيامبر كه يهود به آن ها ياد داده بودند «حقيفت روح» بود؛ همين روحى كه ما را از حيوانات جدا مى‏ سازد و تمام قدرت و فعّاليت ما از آن است و با آن زمين و آسمان و موجودات ميان آن ها را می شناسيم و به اسرار علوم پی می بريم. و خداوند به پيامبرش می فرمايد:

بگو: روح از عالم امر است، يعني خلقتي اسرار آميز دارد؛ پس تعجّبی ندارد، که شما با بهره اندکتان از علم آن را نشناسيد.

روح همان حقيتی در ماست که با آن که هر لحظه ميليون ها سلّول بدن ما می ميرند و سلّول های جديد جای آن ها را می گيرند و در طول هفت سال تمام سلّول های بدن ما عوض می شوند؛ ولی ما همان شخصيم که بوده ايم و به اصطلاح «ثبات شخصيّت» داريم.

امام باقر (ع) در تفسير اين آيه فرموده:‌ روح از مخلوقات خداوند است، بينايي و قدرت و قوّت دارد، خدا آن را در دل هاي پيغمبران و مؤمنان قرار مي ‏دهد. (نورالثّقلين)

امام (ع) فرمود: روح همان است، كه در همه جنبندگان است. ابوبصير گويد: پرسيدم آن چيست؟ فرمود:‌ از عالَم ملكوت و از قدرت است. (تفسير عياشي)

امام باقر (ع) كلمه‏ «قَلِيلاً» را به معناى افراد قليل تفسير فرمودند. (نورالثّقلين). يعنى علم كامل، تنها به اندكى از مردم داده شده و تنها آنان به ‏روح آگاهى دارند.

امام صادق (ع) فرمود: روح مخلوقى است بزرگ تر از جبرئيل و ميكائيل كه همواره با رسول خدا (ص) بود و همراه امامان نيز هست و از عالم ملكوت است. (نورالثّقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر