تفسیر قرآن

بعد از بيان توحيد و شرك و حقّ و باطل، به نقش عظيم قرآن كريم در اين زمينه مي فرمايد:

آنچه كه به عنوان قرآن نازل مي كنيم، براي مؤمنين مايه ی شفا و رحمت است؛ چون سبب مي شود همه گرفتاري هاي فردي و اجتماعي و همه بيماري هاي اخلاقي و روانی آن ها حلّ گردد و كفر و نفاق و گمراهي از آن ها دور شود؛ ولي براي ستمگران جز زيان ندارد؛‌ چون نه فقط بدان عمل نمي كنند، بلكه با ستیز با آن بر جهل و شقاوت و پلیدیشان می افزاید.

چنان که یک عالم مبارز با خوردن يك غذاى نيرو بخش براى تعليم و تربيت و جهاد در راه حق نیرو مى گيرد؛ ولى یک ظالم بيدادگر با خوردن همين غذاى نيرو بخش نيروى بیشتری برای ظلم می گیرد.

به عبارت ديگر اصلاح كننده كسى است كه خود نفسى اصلاح طلب داشته باشد، یعنی قرآن را بخواند و دستورات آن را به کار بندد.

آری، همان طوری که تنها کسانی از نور آفتاب استفاده می کنند، که پرده های پنجره خود را کنار زنند، تنها کسانی هم از هدایت قرآن بهره می برند که پرده های عناد و لجاج با حق را از روی پنجره‏ ى روح خود کنار زنند و با روحى سالم به سراغ قرآن روند: «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»؛

ولی برای لجوجانِ بيمار دل جز خسارت نمى‏ افزايد؛ چنان که باران زلال و پاك وقتى بر مردارى ببارد، سبب می شود بوى تعفّن بیشتر از آن برخيزد.

امام علي (ع) فرمود: «فاستشفوه من ادوائكم واستعينوا به على لاوائكم، فان فيه شفاء من اكبر الداء و هو الكفر والنفاق و الغى والضلال:

درمانتان را از قرآن بخواهيد و در سختي ها از قرآن ياري طلبيد كه درمان بزرگ ترين بيماري ها يعني كفر و نفاق و گمراهي است. (نهج البلاغه، خطبه 176)

چنان که عرب های جاهلى كه آلوده به انواع بيماري هاى اجتماعى و اخلاقى آلوده بودند، با به کار بستن دستورات قرآن کریم نه تنها درمان يافتند، بلكه هم بر ابرقدرت هاى جبار ایران و روم پیروز شدند و هم معلّم اخلاق و تربیت آنان شدند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر