سوره اسراء - آیه 57 - جزء 15
أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا
معنای آیه
آن کسانی را که ایشان میخوانند [خود] به سوی پروردگارشان تقرب میجویند [تا بدانند] کدام یک از آنها [به او] نزدیکترند، و به رحمت وی امیدوارند، و از عذابش میترسند، چرا که عذاب پروردگارت همواره در خور پرهیز است.
تفسیر قرآن
و در اين آيه مي افزايد:
از آن رو، كساني را چون ملائكه و جنّ و انس، كه شريك خدا قرار مي دهيد، قادر به رفع نيازهاي شما نيستند، كه آن ها خودشان براي رفع حوائج و حلّ مشكلاتشان به درگاه خدا رو مي آورند و به رحمت او اميدوارند و از عذاب او مي ترسند؛ چون عذاب خداوند چنان شديد است، كه شايسته است هر كس از آن خود را بر حذر دارد.
البتّه منظور از رفع قدرت از ملائكه و امثال حضرت عيسيٰ قدرت استقلالي است، نه قدرت مطلق؛ چه آن ها و انبيا و اوليا مي توانند به اذن خدا منشأ آثار بسياري باشند.
امام على (ع) می فرماید: بهترين وسيله اى كه بندگان با آن به درگاه خدا تقرب مى جويند ايمان به خدا، برپا داشتن نماز، اداء زكات، روزه ماه رمضان، حج و عمره، صله رحم، انفاق و بخشش در راه خدا در نهان و آشكار، و تمام اعمال نيكى است كه انسان را از سقوط و پستى نجات مى دهد.» (نهج البلاغه، خطبه 110)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر