معنای آیه
بعد از بيان حال دنيا خواهان و آخرت خواهان مي فرمايد:
هريك از اين دو گروه را امداد مي كنيم؛ چون عطاي پروردگارت نه از مؤمن دريغ مي شود و نه از كافر.
امداد خداوند به انسان بدين معني است كه تمامي وسايل عمل چون علم و اراده و اعضاي بدني و مواد خارجي كه عمل روي آن ها انجام مي شود، همه خدا به انسان عطا فرموده، تا با اختيار خود در آن ها براي رسيدن به امور دنيا يا آخرت تصرّف كند؛
پس اهل دنيا در امر دنياي خود و اهل آخرت در امر آخرت خود از عطاي خدا استمداد مي نمايند. هر چند آن دسته كه عطاياي الاهي را در طلب آخرت به كار مي گيرند، خدا سعيشان را شكر می گزارد؛ ولي آن دسته كه عطاياي خدا را در طلب دنيا مصرف نموده و آخرت را فراموش مي نمايند، از سعيشان جز بدبختي و خسران چيزي برايشان نمي ماند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر