معنای آیه
خدا با کسانی است، که تقوا پيشه می کنند و با کسانی است که نيکوکارند.
اين آيه «تقوا» در مفهوم وسيعش، حتّیٰ در برابر مخالفان، به ما گوشزد می کند و بيان می دارد اصول اخلاق اسلامی و انصاف و ادب بايد در همه جا، حتّیٰ با دشمنان بايد رعايت كرد،
از دروغ و تهمت پرهيز نمود، در جنگ نبايد متعرّض كودكان و پيران شد، چهارپايان را نبايد از بين برد، مزارع را نبايد نابود كرد، آب را نبايد به روى دشمن قطع نمود. و تاريخ اسلام پر است از مظاهر اين برنامه توسّط پيامبر اسلام (ص) با دشمنان.
اميرمؤمنان (ع) در خطبه معروفش به همّام فرمود: «اِتَّقِ اللهَ وَ اَحسِن؛ اِنَّ اللهَ مَعَ الَّذينَ اتَّقَوا وَالَّذينَ هُم مُحسِنونَ: تقوا پيشه كن و نيكی نما، كه خدا با پرهيزكاران و نيكوكاران است».
ولی بايد متذکّر شد، كه بر شمردن نعمت های گوناگون الاهی در آيات اين سوره برای منّت گذاری نیست؛ بلکه برای انسان سازی و رساندن انسان به مراحل تکامل انسانی و معنوی و مادّی و برای شکرگزاری، هدايت، تفکّر، تسليم در برابر امر خدا و تذکّر برای برپايی عدل و داد و احسان و مبارزه با فحشاء و منكر و ظلم است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر