تفسیر قرآن

اين آيه مي افزايد: ما مي ‏دانيم آن ها مي ‏گويند: اين آيات را بشري به او تعليم مي‏ دهد. چنين نيست؛ زبان آن كس كه چنين نسبتی به او مي دهند عجمي است و اين قرآن زبان عربي روشنی است.

بعضي گفته اند: معلّم پيامبر (ص) مردي شمشير ساز رومي به نام «بلعام» بوده؛ بعضي گفته اند يك غلام رومي متعلّق به طايفه بني حضرم به نام «يعيش» يا «عائش» بوده و بعضي گفته اند: سلمان فارسي بوده، در حالي كه سلمان در مدينه به اسلام مشرّف شد؛ و بعضي گفته اند: دو غلام نصراني در جاهليّت از اهل عين التّمر به نام يسار و خيبر بوده است. (مجمع)

اگر معلم پيامبر (ص) در تعليم قرآن يك انسان بيگانه از زبان عرب بوده، چگونه چنين انسانى مى ‏تواند عباراتى اين چنين فصيح و بليغ بياورد كه حتّىٰ عرب زبانان توانايى مقابله با يك سوره آن را هم نداشته باشند؟! و اگر منظورشان اين است كه محتواى قرآن را از يك معلم عجمى گرفته است،

اوّلاً چگونه فردی درس نخوانده توانسته آن محتوا را به صورت عبارات اعجاز آميزى درآورد، كه همه فصحاى جهان عرب در برابر آن زانو زدند؟

ثانیاً محتواى اين قرآن در زمينه عقائد، تعاليم اخلاقى، قوانين جامع الاطراف اجتماعى نشان می دهد كه ما فوق افكار بشر است.

چگونه در آن زمان كسی ادّعا نكرد، كه من معلّم پيامبر (ص) هستم؟

چگونه سخناني كه در مدّت 23 سال و در شرايط گوناگون نازل شده با هم هيچ اختلاف ندارند؟‌

چگونه خود معلّم ادّعاي پيغمبري نكرد؟

چگونه فرياد و مبارزه طلبي قرآن كه اگر حتّیٰ يك سوره مثل آن بياوريد از حرفم بر مي گردم را كسي تا كنون پاسخ نداده است؟

چگونه مي توان در زمان جاهليّت سخناني گفت كه امروز هم بشر به گوشه اي از اسرار هم آن نرسيده است ؟ (تفسير نور)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر