سوره نحل - آیه 101 - جزء 14
وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَّكَانَ آيَةٍ ۙ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مُفْتَرٍ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
معنای آیه
و چون حکمی را به جای حکم دیگر بیاوریم -و خدا به آنچه به تدریج نازل میکند داناتر است- میگویند: «جز این نیست که تو دروغبافی.» [نه،] بلکه بیشتر آنان نمیدانند.
تفسیر قرآن
ابن عبّاس گفته: چون آيه اي نازل مي شد، که دستور سختي در آن بود، بعد آيه ديگري نازل مي شد كه در آن دستور آسان تري بود، مشركين مي گفتند: محمّد اصحابش را مسخره مي كند، امروز آن ها را به كاري امر مي كند و فردا به كاري ديگر و اين خود نشان مي دهد، كه قرآن از طرف خود پيامبر (ص) است. اين آيه نازل شد. (مجمع) و در پاسخ آن ها فرمود:
و چون حكمي را به جاي حكم ديگر بياوريم؛ مشركين به پيامبر (ص) مي گويند: تو افترا مي بندي؛ در حالي كه خداوند به آنچه نازل مي كند داناتر است و می داند شايسته نازل شدن است؛ امّا بيشتر مشرکين نمي دانند»، كه اين امر بنا بر يك برنامه حساب شده است.
گاهى پزشك به خاطر تغيير حال بيمار، دوا و غذایش را تغيير مى دهد و اين نوع تغيير در آيات و احكام نيز هست كه به آن نسخ مى گويند. یعنی دين دو نوع قانون دارد: ثابت و متغير؛ و تغيير آن با خداست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر