سوره نحل

سوره نحل - آیه 96 - جزء 14


مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ ۖ وَمَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ ۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره نحل 96
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره نحل 96
محمود خلیل الحصری سوره نحل 96
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 278 1
محمد صدیق منشاوی 278 2

معنای آیه

آنچه پیش شماست تمام می‌شود و آنچه پیش خداست پایدار است، و قطعاً کسانی را که شکیبایی کردند به بهتر از آنچه عمل می‌کردند، پاداش خواهیم داد.


تفسیر قرآن


چون در آيه قبل فرمود: «آنچه نزد خداست براي شما بهتر است»‌ در اين آيه به عنوان دليل بر اين مطلب مي فرمايد:

آنچه نزد شماست تمام شدني است و آنچه نزد خداست ماندني است. به كساني كه در مقابل گناه از جمله سوگند دروغ صبوري كنند، پاداششان را بر اساس بهترين اعمالشان به آن ها خواهيم داد».

پيامبر اکرم (ص) می فرمايد: «اِذا ماتَ ابنُ آدم، اِنقَطَعَ اَمَلُهُ اِلّا عَن ثَلاثٍ: صَدَقَةٌ جارِيَةٌ، عِلمٌ يَنتَفِعُ بِهِ وَ وَلَدٌ صالِحٌ يَدعو لَهُ: چون فرزند آدم بميرد، اميدش از همه چيز بريده شود، جز از سه چيز:

صدقات جاريه (آثار خيرى كه در خدمت مردم از او باقی ماند)،

دانشی كه مردم از آن بهره گيرند

و فرزند صالحی كه براى او دعا ‏كند. (مستدرک الوسائل 12/230)

امام علي (ع) مي فرمايد: شَتَّانَ مابَينَ عَمَلَينِ: عَمَلٌ تَذهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبقيٰ تَبِعَتُهُ وَ عَمَلٍ تَذهَبُ مَؤُونَتُهُ وَ يَبقيٰ اَجرَهُ: چقدر بين دو عمل فاصله است:

عملي كه لذّتش مي رود و كيفرش مي ماند و عملي كه رنجش مي گذرد و پاداشش باقی است. (نهج البلاغه، حكمت 121)

اعمال صالح، ابدى اند، شهيدان حيات جاودان دارند، پيامبران، امامان، دانشمندان و مجاهدان راه حق، تاريخشان، توام با ابديت است، چرا كه همه رنگ الاهى دارند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر