سوره نحل - آیه 94 - جزء 14
وَلَا تَتَّخِذُوا أَيْمَانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا وَتَذُوقُوا السُّوءَ بِمَا صَدَدتُّمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
معنای آیه
و زنهار، سوگندهای خود را دستاویز تقلّب میان خود قرار مدهید، تا گامی بعد از استواریش بلغزد، و شما به [سزای] آنکه [مردم را] از راه خدا باز داشتهاید دچار شکنجه شوید و برای شما عذابی بزرگ باشد.
تفسیر قرآن
بعد از نهی از سوگند شكنی، در اين آيه از دغل گرفتن سوگند، نهی می كند، چون دغل مفسده ای اضافه بر سوگند شكنی دارد و مي فرمايد:
سوگندهايتان را وسيله ی تقلّب و خيانت در ميان خود قرار ندهيد؛ زيرا اين شكستن پيمان دو زيان بزرگ دارد:
اوّلاً سبب می شود ايمان بعضي از اسلام و دين حقّ متزلزل گردد
و ثانياً به خاطر باز داشتن مردم از راه خدا و دين حقّ، در دنيا عذاب بزرگي دامنگيرتان شود و عذاب بزرگ الاهی در جهان ديگر هم در انتظارتان خواهد بود.
امير مؤمنان علی (ع) در «فرمان مالك اشتر» بر پای بندی به عهد و پيمان تأکيد می ورزد و آن را مهم ترين و عمومی ترين مسأله دانسته و تأكيد می كند حتّیٰ مشركان نيز به اين امر پاي بند بوده اند؛ زيرا عواقب دردناك پيمان شكنی را دريافته بودند.
در دستورات جنگی اسلام می خوانيم اگر يك نفر از سربازان عادّی به فرد يا افرادى از لشكر دشمن امان داد، لازم است، که همه مسلمانان آن را رعايت کنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر