سوره نحل - آیه 92 - جزء 14
وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثًا تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبَىٰ مِنْ أُمَّةٍ ۚ إِنَّمَا يَبْلُوكُمُ اللَّهُ بِهِ ۚ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
معنای آیه
و مانند آن [زنی] که رشته خود را پس از محکم بافتن، [یکی یکی] از هم میگسست مباشید که سوگندهای خود را میان خویش وسیله [فریب و] تقلّب سازید [به خیال این] که گروهی از گروه دیگر [در داشتن امکانات] افزونترند. جز این نیست که خدا شما را بدین وسیله میآزماید و روز قیامت در آنچه اختلاف میکردید، قطعاً برای شما توضیح خواهد داد.
تفسیر قرآن
و مثل آن زن نباشيد، كه ریسمانش را بعد از آن كه با قوّت تابيده بود باز مي كرد، شما هم در حالي كه با پيامبر (ص) عهد و پيمان بسته ايد، به وي خيانت كنيد و به بهانه اين كه جمعيّت گروه ديگر بيشتر است، پيمانتان را با وي بشكنيد. آگاه باشيد، كه خدا بدين وسيله شما را مورد امتحان و آزمايش قرار مي دهد؛
و روز قيامت قطعاً حقيقت آنچه بر سر حقّ يا باطل بودن عقايد و جمعيّت ها اختلاف داريد برايتان روشن خواهد كرد و هر گروه را به جزاي اعمالش خواهد رساند.
زني از قريش به نام «رايطه» از صبح تا ظهر با كنيزانش نخ مي رشتند؛ آن گاه دستور مي داد هر چه را رشته اند واتابند و پنبه كنند؛ از اين رو، به «زن احمق» معروف شد. (قمي)
از آنجا که رشتن و تابيدن پشم با صرف وقت بسيار و آن گاه باز کردن مجدّد آن، يك حركت ارتجاعی احمقانه است، همين طور كسانی كه با خدا و به نام حق، پيمانی می بندند، شكستن آن به هر بهانه ای احمقانه و دليل بر دشمنی با حق است.
فاطمه ی زهرا (س) در مسجد مدينه خطاب به حاكمان وقت بعد از تلاوت اين آيه فرمود: «مثال شما به خاطر پيمان شكني نسبت به بيعتي كه در غدير خم با علي بن ابي طالب داشتيد، مثال همان زني است كه مي بافت و سپس بافته اش را پنبه مي كرد. (تفسير فرقان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر