معنای آیه
بالاخره در اين آيه مي فرمايد:
اين مشركين خود نعمت هاي خدا را كاملاً مي شناسند، ولي با اين وجود آن ها را انكار مي كنند؛ و بدين سبب بييشترشان كافرند. یعنی علّت كفر کفّار تعصّب، لجاجت، تکبّر، دشمنی با حق، دوستی شديد دنيا و لذّات و شهوات است.
نعمت در اين آيه معنى وسيعى دارد و شامل همه نعمت ها از جمله نعمت آفرينش و تكامل عقل، توحيد و نعمت اسلام همه می شود.
امام باقر (ع) فرموده: اين آيه می فرمايد: خدا نعمت ولايت علي بن ابي طالب (ع) را به ايشان شناسانيد و به ولايتش دستورشان داد؛ ولي ايشان بعد از وفات رسول خدا (ص) آن را انكار كردند. (تفسير برهان)
امام صادق (ع) فرموده: «نَحنُ وَاللهِ نِعمَةَ اللهِ الَّتي اَنعَمَ بِها عَلىٰ عِبادِهِ وَ بِنا فازَ مَن فازَ: به خدا سوگند، نعمتى را كه خدا به بندگان انعام كرده، ما هستيم و تنها به واسطه ی ما مردم رستگار مى شوند. (نورالثّقلين)
امام صادق (ع) فرموده: وقتي علي بن ابي طالب (ع) در مسجد پيامبر (ص) و در حال ركوع، انگشتر خود را به فقير داد و آيه 55 سوره ی مائده نازل شد، كه وليّ شما فقط خدا و رسول او و كسي است كه در ركوع انفاق مي كند، گروهي وليّ خود را شناختند و انكار كردند، اين آيه نازل شد: «يَعرِفونَ نِعمَتَ اللهِ ثُمَّ يُنكُرونَها. (تفسير نور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر