معنای آیه
خداوند بعد از برشمردن نعمت هاي فراوانش، بيان خود را با اين جمله ختم می فرماید كه مضمونش عتاب و ملامت و تهديد كفّار و متضمّن ذكر وحدانيّت در ربوبيّت و نبوّت و معاد است، نخست به رسول خدا (ص) در مورد رسالتش مي فرمايد:
اگر مشركين باز هم از اسلام و اين قرآن اعراض كردند و از پذيرفتن آن سرتافتند و از اهتداء به آن مضايقه نمودند، ديگر خودت را ناراحت نكن؛ زيرا وظيفه ی تو تنها ابلاغ آشكار دين الاهي است.
و اين بدان خاطر است، که منطق و سخن گوينده هر قدر مستدل و گيرا و جذاب باشد، تا در شنونده آمادگی و قابليّت و پذيرش حرف حق وجود نداشته باشد، اثر نخواهد كرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر