سوره نحل - آیه 70 - جزء 14
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ ۚ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
معنای آیه
و خدا شما را آفرید، سپس [جان] شما را میگیرد، و بعضی از شما تا خوارترین [دوره] سالهای زندگی [فرتوتی] بازگردانده میشود، به طوری که بعد از [آن همه] دانستن، [دیگر] چیزی نمیدانند. قطعاً خدا دانای تواناست.
تفسیر قرآن
بعد از بيان بخشی از نعمت ها و مواهب در جهان گياهان و حيوانات، برای اثبات توحيد، در اين آيه و چند آيه بعد به خود انسان پرداخته، مي فرمايد:
«خدا شما را مي آفريند، آن گاه جان شما را مي گيرد و بعضي از شما انسان ها در نوزادي و كودكي و نوجواني و جواني و ميان سالي و پيري مي ميريد و بعضي از شما به بالاترين ساليان عمر و نهايت پيري مي رسند و در نتيجه چون ابتداي تولّد همه معلوماتشان را فراموش مي كنند. چه خداوند دانا و تواناست؛ مي داند چه كاري بهترين است و قدرت دارد، كه هر طور حكمتش اقتضا كند، انجام دهد.
و در مجمع و درّ منثور از رسول خدا (ص) و على (ع) روايت شده كه «أَرْذَلِ الْعُمُر» ِهفتاد و پنج سالگى است.
«اَرذَلِ العُمر» سن پيری است، كه قوای ادراكی در آن انحطاط می یابد و غالباً از سنّ هفتاد و پنج سالگی شروع می شود. البتّه اولياي خدا همچون نوح، خضر و حضرت مهدي (ع) كه براي مسئوليّتي عمر طولاني دارند، هرگز دچار غفلت و فراموشي نمي شوند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر