تفسیر قرآن

آن گاه مي فرمايد: ما به زنبور عسل وحي كرديم، كه از شيره گل ها تناول كن و راه هايي كه پروردگارت براي تو تعيين نموده، براي امرار معاشت بپيماي و از همين زنبور عسل است، كه شيره مخصوصي به نام عسل، كه برحسب نوع گل هايي كه از آن ها استفاده كرده، به رنگ هاي مختلف خارج مي شود، كه براي مردم شفابخش است. و در اين امر براي اندیشمندان نشانه اي است بر حكمت و قدرت خالق و پروردگاری دانا و توانا «خدا» نام.

زنبور عسل ميليون ها سال است، خانه هاي شش گوش منظّم با مومي كه خودش تهيّه مي كند مي سازد و از نظر فضا و محكمي و ساير خصوصيّات هر چه مهندسين فكر كرده اند از آن بهتر نتوانسته اند تصوّر و فرض كنند.

دانشمندان براى عسل، خواص بسيار زيادى برشمرده ‏اند، از جمله: نيرو بخش است، در خون سازى فوق العاده مؤثر است، عسل از ايجاد عفونت در معده و روده جلوگيرى مى‏ نمايد، عسل بر طرف كننده يبوست است،

کم خونی را برطرف می کند. براى رفع خستگى و فشردگى عضلات مفید است، برای زنان باردار و بچّه آنها مفید است، برای دستگاه گوارش و نفخ شکم مفید است،

ميزان كلسيم خون را بالا مى ‏برد، در تقويت قلب مؤثّر است، براى درمان بيماري ها مفید است، به خاطر خاصيت ميكرب كشى‏ براى مبتلايان به اسهال مفيد است،

در درمان زخم معده و اثنىٰ عشر تأثیر خوبی دارد، در درمان رماتيسم مؤثّر است، برای ناراحتي هاى عصبى و رفع سرفه مؤثّر است و صدا را صاف مى‏ كند....

امام صادق (ع) فرمود: «مَا استَشفَى النّاسُ بِمِثلِ العَسَلِ: مردم به چيزى مانند عسل استشفا نمى‏ كنند». (وسائل الشيعه ج 17 ص 73 تا 75)

پيامبر اکرم (ع) فرموده: «‏مَن شَرَبَ العَسَل فى كُلِّ شَهرٍ مَرَّةٌ يُريدُ ما جاءَ بِهِ القُرآنُ عوفىَ مِن سَبعٍ وَ سَبعينَ داءٍ: كسى كه (لااقل) هر ماه يك بار عسل بنوشد و شفائى را كه قرآن از آن ياد كرده بطلبد، خدا او را از 77 نوع بيمارى شفا مى‏ بخشد». (سفينة البحار جلد 2 صفحه 190)

امام صادق (ع) در تفسير اين آيه مي فرمايد: مقصود از نحل ماييم كه خدا بدان وحي نموده و معناي «اَنِ اتَّخِذي مِنَ الجِبالِ بُيوتاً» امر به ماست، كه از عرب شيعه براي خود بگيريم و «مِنَ الشَّجَرِ» مي گويد:‌ از عجم نيز بگيريم و «مِمّا يَعرِشونَ» مي گويد: از بردگان هم بگيريم و مقصود از شرابي كه از شكم زنبور بيرون مي آيد و داراي الوان مختلفي است علمي است، كه از ما به سوي شما ترشّح مي شود. (تفسير قمي)‌

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر