سوره نحل - آیه 68 - جزء 14
وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ
معنای آیه
و پروردگار تو به زنبور عسل وحی [=الهام غریزی] کرد که از پارهای کوهها و از برخی درختان و از آنچه داربست [و چفتهسازی] میکنند، خانههایی برای خود درست کن.
تفسیر قرآن
در ادامه بيان نعمت های الاهی، می فرمايد: و پروردگارت به زنبور عسل وحي كرد، كه خانه هاي خود را در كوه ها و روي درختان و داربست هايي، كه مردم مي سازند برگزين.
آنچه به پيامبران ابلاغ می شود «وحی» است: «وَ اَوحَينا اِلَيهِم فِعلَ الخَيرات: بديشان وحی کرديم، تا کارهای نيک کنند» (انبيا 73)؛
آنچه هم بر انسان های برجسته القا می شود که به آن «الهام» گفته می شود وحی است: فَاَوحَينا اِلیٰ اُمِّ موسیٰ» (قصص 7)؛
آنچه به حيوانات القا در طريقه زندگيشان القا می شود، که امروزه به آن «غريزه» گويند «وحی است؛ چنان که در اين آيه آمده است: «وَ اَوحیٰ رَبُّکَ اِلَی النَّحل»
آنچه هم بر جمادات برای طیّ طريق در مسيرشان القا می شود «وحی» است: «وَ اَوحیٰ رَبِّکَ اِلَی السَّماءِ اَمرَها».
از اين آيات بر می آيد، که وحی الاهی شعور مرموزی است و درجاتی دارد و هر موجودی به اندازه هستی و شعور خود از وحی الاهی بهره می برد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر