سوره نحل - آیه 61 - جزء 14
وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَابَّةٍ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ
معنای آیه
و اگر خداوند مردم را به [سزای] ستمشان مؤاخذه میکرد، جنبندهای بر روی زمین باقی نمیگذاشت، لیکن [کیفر] آنان را تا وقتی معین بازپس میاندازد، و چون اجلشان فرا رسد، ساعتی آن را پس و پیش نمیتوانند افکنند.
تفسیر قرآن
بعد از بيان كفر و شرك و فسق و فجور و ظلم و جنايت هاي بي شمار مشركين و از جمله زنده به گور كردن دخترانشان، مي فرمايد:
اگر خدا مردم را به جرم ظلمشان عذاب كند، هيچ جنبنده اي تا چه رسد به انسان ها از مجازاتش نمی رست؛ ولي خدا عذاب ظالمان را تا زمان معيّني، كه اجل و مرگ آنها فرا رسد، به تأخير مي اندازد؛ امّا وقتي اجلشان سر رسد، بدون ساعتي پيشي و پسي به حياتشان خاتمه داده مي شود.
اجل هر كسي مرگ اوست، اجل امّت ها انقراض ايشان است و اجل عموم بشر نفخ صور و آمدن قيامت است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر