سوره نحل

سوره نحل - آیه 53 - جزء 14


‏ وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره نحل 53
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره نحل 53
محمود خلیل الحصری سوره نحل 53
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 272 1
محمد صدیق منشاوی 272 2

معنای آیه

و هر نعمتی که دارید از خداست، سپس چون آسیبی به شما رسد به سوی او روی می آورید [و می‌نالید].


تفسیر قرآن


و در اين آيه به بيان ديگری برای اثبات وحدانيّت خدای تعالیٰ در ربوبيّت، می فرمايد:

«تمامی نعمت‏هاي شما از انعام خدا بر شماست و خودتان هم اين معنا را مى‏ دانيد؛ چون وقتی مصيبتی به شما رسد، صدايتان را به تضرّع و زاری به درگاه او بلند می كنيد و از اين که تنها به درگاه خدا رو می کنيد و نه به درگاهی ديگر، معلوم می شود معبود واقعی ديگری سراغ نداريد؛ پس با اين حال چرا در برابرش به عبادت خاضع نمی شويد و اطاعتش نمی كنيد؟

پيامبر اكرم (ص) مى ‏فرمايد: «مَن لَم يَعلَم اَنَّ لِلَّهِ عَلَيهِ نِعمَةٌ اِلّا فى مَطعَمٍ اَو مَلبَسٍ فَقَد قَصَّرَ عَمَلَه وَ دَنى‏ٰ عَذابَهُ: هر كس نعمت خدا را تنها در خوراك و پوشاك بداند، هم در عمل كوتاهى كرده و هم به قهر خدا نزديك شده است. (تفسير نورالثقلين)

استغاثه به خدای تعالیٰ و تضرّع به درگاه او در هنگام برخورد با مصائب و هجوم شدايدی كه اميد انسان از هر جا و از هر سببی از اسباب ظاهری قطع مى‏ شود، خود دليل بر اين است، كه مافوق اين سبب هايي که انسان از آن ها قطع اميد کرده، سببی است، كه زوال و فنا و سهو و نسيان نمی پذيرد و او خدای تعالیٰ است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر