معنای آیه
و در اين آيه به بيان ديگری برای اثبات وحدانيّت خدای تعالیٰ در ربوبيّت، می فرمايد:
«تمامی نعمتهاي شما از انعام خدا بر شماست و خودتان هم اين معنا را مى دانيد؛ چون وقتی مصيبتی به شما رسد، صدايتان را به تضرّع و زاری به درگاه او بلند می كنيد و از اين که تنها به درگاه خدا رو می کنيد و نه به درگاهی ديگر، معلوم می شود معبود واقعی ديگری سراغ نداريد؛ پس با اين حال چرا در برابرش به عبادت خاضع نمی شويد و اطاعتش نمی كنيد؟
پيامبر اكرم (ص) مى فرمايد: «مَن لَم يَعلَم اَنَّ لِلَّهِ عَلَيهِ نِعمَةٌ اِلّا فى مَطعَمٍ اَو مَلبَسٍ فَقَد قَصَّرَ عَمَلَه وَ دَنىٰ عَذابَهُ: هر كس نعمت خدا را تنها در خوراك و پوشاك بداند، هم در عمل كوتاهى كرده و هم به قهر خدا نزديك شده است. (تفسير نورالثقلين)
استغاثه به خدای تعالیٰ و تضرّع به درگاه او در هنگام برخورد با مصائب و هجوم شدايدی كه اميد انسان از هر جا و از هر سببی از اسباب ظاهری قطع مى شود، خود دليل بر اين است، كه مافوق اين سبب هايي که انسان از آن ها قطع اميد کرده، سببی است، كه زوال و فنا و سهو و نسيان نمی پذيرد و او خدای تعالیٰ است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر