سوره نحل - آیه 44 - جزء 14
بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ ۗ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
معنای آیه
[زیرا آنان را] با دلایل آشکار و نوشتهها [فرستادیم]، و این قرآن را به سوی تو فرود آوردیم، تا برای مردم آنچه را به سوی ایشان نازل شده است توضیح دهی، و امید که آنان بیندیشند.
تفسیر قرآن
آن گاه به پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد: همان گونه كه بر پيامبران پيشين حجّت ها و معجزات و كتاب هاي آسماني فرستاديم، كه مردم را به احكام الاهي و وظايفشان آشنا سازند؛ اين ذكر (قرآن) را نيز بر تو نازل كرديم، تا آنچه به سوي مردم نازل شده، برايشان تبيين كني و آنها هم در اين آيات و وظائفشان در برابر آن، بينديشند.
در تفاسير دوازده گانه معروف اهل سنّت یعنی تفسير ابويوسف و ابن حجر و مقاتل و وكيع بن جراح و يوسف بن موسى و قتاده و حرب الطائى و سدى و مجاهد و مقاتل و ابوصالح و محمّد بن موسىٰ الشيرازى نيز از ابن عبّاس در ذيل آيه فوق نقل شده كه گفته: اينان محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين (ع) هستند. آنها اهل ذكرند و اهل علم و عقل و بيان». (احقاق الحق 3 /482)
از اين رو، پيامبران از جنس بشر انتخاب مي شوندكه:
اوّلاً، به تمام نيازها و عواطف و احساسات بشر به خوبي آگاه باشند؛
ثانياً، براي ديگران اسوه و الگو باشند، در حالي كه فرشته هيچ يك از اين خصوصيّات را ندارد.
اين آيه دلالت دارد بر حجّيّت قول رسول خدا (ص) در بيان آيات قرآن و تفسير آن، چه آن آياتى كه نسبت به مدلول خود صراحت دارند و چه آنهايى كه ظهور دارند و چه آنهايى كه متشابهند و چه آنهايى كه مربوط به اسرار الاهى هستند، در همه آن ها حجّت است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر