سوره نحل - آیه 43 - جزء 14
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِي إِلَيْهِمْ ۚ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
معنای آیه
و پیش از تو [هم] جز مردانی که بدیشان وحی میکردیم گسیل نداشتیم. پس اگر نمیدانید، از پژوهندگان کتابهای آسمانی جویا شوید،
تفسیر قرآن
«چرا خدا فرشته اي را براي ابلاغ رسالت نازل نكرده؟» مي فرمايد: «پيش از تو نيز همواره به مرداني از خود مردم به عنوان پيامبر وحي فرستاده ايم، تا بر مردم بخوانند و با به كار بستن دستورات الاهي در دنيا و آخرت به سعادت برسند و اگر هم اين مطلب را نمي دانيد، از آن ها كه اطّلاع دارند سؤال كنيد.»
در روايتي امام رضا (ع) مي فرمايد: نَحنُ اَهلُ الذِّكرِ وَ نَحنُ المَسئولونَ: ما اهل ذكريم و از ما بايد سؤال كرد. (تفسير نورالثّقلين)
و امام باقر (ع) مي فرمايد: «اَلذِّكرُ القُرآنُ وَ آلُ الرَّسولِ اَهلُ الذِّكرِ وَ هُمُ المَسؤولونَ: ذكر قرآن و اهل بيت پيامبر (ص) اهل ذكرند و از آن ها بايد سؤال كرد». (نورالثّقلين)
محمّد بن مسلم گويد: به امام باقر (ع) عرض كردم: مردمي كه نزد ما هستند مي پندارند مقصود از اهل ذكر در آيه ی: «فَاسئَلوا اَهلَ ٱلذِّكرِ» يهود و نصارايند. حضرت فرمود: اگر آنان باشند، شما را بدين خود مي خوانند و هرگز حقّانيّت اسلام را به شما نمي گويند. آن گاه با دست به سينه ی خود اشاره كرد و فرمود: ماييم اهل ذكر و ماييم، كه مردم بايد از ما سؤال كنند و ذكر قرآن است. (تفسير عياشي)
طبري، ابن كثير و آلوسي نيز در تفاسيرشان اهل ذكر را اهل بيت پيامبر (ع) دانسته اند.
به نقل جابر رسول خدا (ص) فرمود: سزاوار نيست كه عالمى بر علم خود مهر سكوت بزند، و سزاوار نيست كه جاهل بر جهل خود سكوت كرده از اهل علم نپرسد، زيرا خداى تعالى فرموده: «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لاتَعْلَمُونَ»؛ پس بر هر مؤمنى سزاوار است بداند عملى كه انجام مى دهد بر هدايت است يا بر خلاف هدايت». (درّ منثور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر