سوره نحل - آیه 38 - جزء 14
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ لَا يَبْعَثُ اللَّهُ مَن يَمُوتُ ۚ بَلَىٰ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
معنای آیه
و با سختترین سوگندهایشان بخدا سوگند یاد کردند که خدا کسی را که میمیرد بر نخواهد انگیخت. آری، [انجام] این وعده بر او حق است، لیکن بیشتر مردم نمیدانند.
تفسیر قرآن
چون مشرکی طلب مسلماني را نداد، مسلمان گفت: به چيزي سوگند، كه بعد از مرگ در انتظار آنم (قيامت و حساب)؛ و مشرك گفت: سوگند به خدايي كه هيچ مرده اي را زنده نخواهد كرد.
اين آيه نازل شد (مجمع) و در پاسخ او فرمود: به سختي سوگند خوردند، كه خدا كسي را كه بميرد زنده نخواهد كرد؛ ولي اين وعده قطعي خداست، كه مردگان را بعد از مرگ زنده كند، تا نتيجه اعمالشان را ببينند؛ زيرا نه معاد و زندگی بعد از مرگ محال است و نه قدرت الاهی محدود است.
دنيای بی آخرت نیز عبث است و خداوند حکيم از انجام کار عبث منزّه است؛ پس قيامت حق و ثابت است؛ ولي اكثر مردم نمي دانند و به انكار اين مطلب مي پردازند».
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر