سوره نحل - آیه 35 - جزء 14
وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
معنای آیه
و کسانی که شرک ورزیدند گفتند: «اگر خدا میخواست -نه ما و نه پدرانمان- هیچ چیزی را غیر از او نمیپرستیدیم و بدون [حکم] او چیزی را حرام نمیشمردیم.» پیش از آنان [نیز] چنین رفتار کردند، و[لی] آیا جز ابلاغ آشکار بر پیامبران [وظیفهای] است؟
تفسیر قرآن
در اين آيه با اشاره به يكي از استدلال هاي سست مشرکان مي فرمايد:
«مشركان گفتند: اگر خدا مي خواست نه ما و نه پدرانمان چيزي غير او را نمي پرستيديم و بي خواست او چيزي را حرام نمي كرديم؛ و چون چنين كاري نكرده؛ پس اين كارها مورد رضاي اوست. »
پيشينيان آن ها نيز به چنين بهانه هايي متوسّل مي شدند؛ ولي آيا پيامبران جز ابلاغ آشكار وحي الاهي، رسالت ديگري دارند؟
خدای حکيم در نظام تکوين انسان ها را آزاد گذاشته، چون کمال انسان با آزادی تکوينی برايش حاصل می شود؛ ولی در نظام تشريع با فرستادن پيامبران و کتاب های آسمانی برای هدايت مردم، از همگان خواسته موحّد بوده و دارای عمل صالح باشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر