سوره نحل - آیه 26 - جزء 14
قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ
معنای آیه
پیش از آنان کسانی بودند که مکر کردند، و[لی] خدا از پایه بر بنیانشان زد، درنتیجه از بالای سرشان سقف بر آنان فرو ریخت، و از آنجا که حدس نمیزدند عذاب به سراغشان آمد.
تفسیر قرآن
در اين آيه خداوند براي دلداري پيامبر اکرم (ص) و مؤمنين، مشركين را كه با خدا و رسولش مكر مى كنند تهديد نموده مي فرمايد:
كساني هم پيش از اين مستكبران مشرك بودند، براي جلوگيري از دين حقّي كه خدا براي سعادت انسان ها فرستاده بود، توطئه و مكر مي كردند و آن را افسانه پيشنيان مي خواندند؛ ولي خدا به سراغشان رفت و بنيان زندگي آن ها را از بيخ و بن بركند و سقف را بر سرشان خراب نمود؛ و عذاب از جايي كه حدس نمي زدند بر آنان فرود آمد.
این آیه در واقع كنايه است از ابطال كيد و افساد مكر ايشان از راهى كه خود آنان انتظارش را نداشتند، مثل كسى كه مى ترسد از جلو او را بزنند و همه حواسش جمع پيش رويش است، ناگهان دشمن از پشت سر بر او وارد مى شود، خداوند هم بنيان مكر ايشان را از پايه منهدم مى كند، در حالى كه آنان حواسشان جمع بالاى سر و ناحيه سقف است، ناگهان مى بينند كه سقف بر سرشان فرو ريخت، اما نه اين كه سقف را خراب كرده باشند، بلكه پايه را از زير سقف بكشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر