سوره نحل - آیه 10 - جزء 14
هُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً ۖ لَّكُم مِّنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ
معنای آیه
اوست کسی که از آسمان، آبی فرود آورد که [آب] آشامیدنی شما از آن است، و روییدنی[هایی] که [رمههای خود را] در آن میچرانید [نیز] از آن است.
تفسیر قرآن
آن گاه برای شکرگزاری بيشتر انسان ها به روئيدنى ها پرداخته مي فرمايد: «خدا از آسمان آبي مي فرستد، كه از آن بنوشيد و نيز با آب نباتاتي از زمين مي رويند، تا حيوانات مختلف و از جمله حيوانات اهلي چون گاو و گوسفند و بز و اسب و الاغ و شتر از آن ها بچرند و آن ها هم به نوبه خود مايه زندگي و حيات انسان باشند.»
ناگفته پيداست، كه اگر آب نباشد، نه فقط انسان بلكه هيچ موجود زنده اي در روي زمين نخواهد بود؛ چنان كه در آيه ديگر فرموده: «وَجَعَلنا مِنَ الماءِ كُلَّ شَيءٍ حَيٍّ : و هر چيزي را از آب زنده قرار داديم.» (انبيا 21/30)
منافع آب علاوه بر نوشيدن انسان و حیوان و روئيدن نباتات، شستشوی بدن، تصفيه هوا و راحتی تنفس نيز هست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر