تفسیر قرآن

آنگاه به پيامبر اكرم (ص) با فرمان قاطعی مي فرمايد: «آنچه را مأموريّت داري بيان كن»

يعني بدون واهمه از مشركين و مخالفينت هر آنچه به تو وحي شده، به طور كامل بيان كن، تا هر كس مي خواهد ايمان آورد و بدان ها عمل كند و از مشركان روي گردان و نسبت به آنها بي اعتنايي كن.

اين چهار دستور:

رغبت نكردن به متاع دنيوى كه نزد كفّار است،

غصه نخوردن از كفر و استهزاى ايشان،

خفض جناح براى مؤمنين

و روشن ساختن مأموريت خود،

همان صفح جميلى است كه براى كسى مثل رسول خدا (ص) سزاوار است؛ زيرا اگر پيغمبرى يكى از اين چهار خصوصيّت را نداشته باشد امر دعوتش مختل مى‏ گردد.

امام صادق (ع) ‏فرمود: پیامبر (ص) بعد از آن كه وحى الاهى شروع شد سيزده سال در مكّه ماند، در سه سال اوّلش مخفيانه دعوت مى‏ كرد و از ترس، اظهار نمى‏ نمود، تا آنكه خداى عز و جل با فرستادن «فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ» مامورش فرمود تا دعوتش را علنى کند» (كمال الدين، ص 344، ح 29)

امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) در مكه سال ها پنهانى دعوت مى ‏كرد و تنها على و خديجه به او ايمان آورده بودند، آن گاه خداى سبحان مامورش كرد تا دعوت خود را علنى سازد، پس رسول خدا (ص) آشكار شده و در قبائل عرب خود را عرضه مى ‏كرد و به هر قبيله كه مى‏ رفت مى‏ گفتند: دروغگو، از نزد ما بيرون شو.» (تفسیر عياشى)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر