تفسیر قرآن

همانان كه قرآن كريم را تجزيه كردند؛‌ آنچه به سودشان بود گرفتند و آنچه به زيانشان بود، كنار گذاشتند. از اين آيه معلوم مي شود مؤمنين به همه قرآن كريم ايمان دارند و بدان هم عمل مي كنند.

بی ترديد احکام و دستورات الاهی عموماً حافظ منافع همه ی انسان ها هستند؛ ولى در ظاهر بعضی مطابق ميل ماست و بعضی برخلاف ميل ما؛ و اينجاست، كه مؤمنان راستين از مدّعيان دروغين شناخته مى‏ شوند.

مؤمنان همه دستورات الاهی را بدون چون و چرا می پذيرند و می گويند: «كُلٌّ مِن عِندِ رَبِّنا: همه از جانب پروردگار ماست» امّا بيماردلان تنها آن قسمت از آيات قرآن را می پذيرند، كه به سود آن هاست و بقيه را پشت سر می افكنند و می گويند: «نُُؤمِنُ بِبَعضٍ وَ نَكفُرُ بِبَعضٍ‏» و اين همان تجزيه و تقسيم قرآن است.

خدا در آيات فوق، به پيامبرش اعلام مى‏ كند، كه قرآن موهبتی بی نظير برای سعادت دنيا و آخرت انسان هاست. بسياری از دانشمندان غير مسلمان هم اعتراف کرده اند، که اگر مردم دستورات قرآن را به کار بندند، دنيايی آباد، آزاد، امن و امان همراه معنويت خواهند داشت.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر