معنای آیه
آن گاه براي عبرت و گرد فحشاء نگشتن ديگران، مي فرمايد: در جريان عذابی كه بر قوم لوط آمد و شهرشان را نابود كرد، براي كساني كه با فراست اند، عبرت هاست.
پیامبر (ص) فرمود: «اِتَّقوا فَراسَةَ المُؤمِنِ؛ فَاِنَّهُ يَنظُرُ بِنورِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ: از فراست مؤمن بپرهيزيدكه با نور خدای صاحب عزّت و جلال مي بيند.(نورالثّقلين)
امام صادق (ع) مي فرمايد: متوسّمين و بافراستان امامان اند. (نورالثّقلين)
علي (ع) فرمود: متوسّم پيامبر (ص) بود، بعد از او من و سپس امامان از دودمانم. (نورالثّقلين)
شخصي به امام صادق (ع) عرض كرد: مسئله اي دارم. فرمود: آيا مي خواهي قبل از اين كه سؤال كني بگويم سؤالت چيست؟ آن شخص با تعجّب پرسيد: از كجا مي داني در ذهن من چيست؟ فرمود: «بِالتَّوَسُّمِ» و آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود. (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر