معنای آیه
چون ابليس از درگاه خدا رانده شد، باز به جاي توبه و بازگشت و اصلاح خود، در صدد برآمد حال كه قرار است به جهنّم برود، آدم را نيز كه فكر مي كرد باعث اين بدبختيش شده، با خود به جهنّم ببرد؛
هر چند عامل اين لعنت و رانده شدنش خودخواهى و لجاجت خود او بود، نه آدم و نه فرمان خدا؛ ولى غرور و اجازه نداد اين واقعيّت را درك كند.
لذا به خداوند عرض كرد: خدايا، حال كه چنين است، مرا تا روز رستاخيز ( برای گمراهيش ) مهلت ده.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر