سوره حجر - آیه 33 - جزء 14
قَالَ لَمْ أَكُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ
معنای آیه
گفت: «من آن نیستم که برای بشری که او را از گِلی خشک، از گِلی سیاه و بدبو، آفریدهای، سجده کنم.»
تفسیر قرآن
ابليس كه غرور و خودخواهى عقل و هوش او را پوشانده بود، در برابر پرسش پروردگارش با كمال گستاخي گفت: من هرگز براي بشري كه او را از خاك خشكيده اي كه از لجني مانده بدبو آفريده اي، سجده نخواهم كرد.
من از آتش نورانیم و آدم از خاک ظلمانی؛ هرگز موجود شريفی چون من در برابر موجود پستی چون آدم سجده نخواهد کرد.
اوّلاً، مقام والای انسان به خاطر جسمش که از خاک است نیست؛ بلکه به خاطر روحش است که خدا آن را به خود منسوب داشته (روحی)
ثانیاً، آتش بر خاك برترى ندارد؛ زیرا خاک محل پرورش گياهان، حيوانات و نیز محل نگهداری معادن و محل ذخيره آب هاست، ولى آتش هر چند فوائدی برای بشر دارد، بسيارى از مواقع هم ويران می سازد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر