تفسیر قرآن

پس از آن که موسيٰٰ (ع) بني اسرائيل را مأمور قوانين تورات نمود‌، كه بر الواح نوشته شده بود،‌ براي شانه خالي کردن از پرداخت زکات و ساير فرامين الاهي که برايشان دشوار بود، بهانه جويي نموديد. از جمله گفتيد: «اي موسيٰ، تا ما خدا را آشكار نبينيم، به تو ايمان نخواهيم آورد. آن گاه در برابر چشمانتان صاعقه بر شما فرود آمد.» با صاعقه و به دنبالش لرزش زمين، تاب نياورديد و نقش زمين شديد.

بسا از آن رو، در پاسخ مشاهده حسّی خداوند توسّط بنی اسرائيل، خدا آن ها را به صاعقه دچار ساخت، که بفهماند ديده ای که توان يکی از مخلوقات خدا يعنی نور مادّی و محدود صاعقه را ندارد، چگونه ذات اقدس الاهی را، که آفريننده همه مخلوقات و نورهاست، رؤيت کند؟

حنابله و اشاعره چون مادّيّون گفته اند: خدا را با چشم می توان ديد،‌ چون موجود است‌ و هر موجودي رؤيتش ممكن است. ولي اماميّه و معتزله گفته اند:‌ رؤيت خدا با چشم سر در دنيا وآخرت محال است؛‌ زيرا نه جسم است، نه جسمانی و نه در جهتي.

آری، رؤيت خدا تنها با عقل و بصيرت و با حقايق ايمانی ميسّر است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر