سوره ابراهیم - آیه 35 - جزء 13
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الْأَصْنَامَ
معنای آیه
و [یاد کن] هنگامی را که ابراهیم گفت: «پروردگارا، این شهر را ایمن گردان، و مرا و فرزندانم را از پرستیدن بتان دور دار.
تفسیر قرآن
بعد از بيان بعضي از نعمت ها، به بيان پاره اي از دعاها و درخواست هاي ابراهيم (ع) به عنوان يك انسان مؤمن و شاكر پرداخته، تا اسوه و الگو براي مسلمانان باشد.
از جمله آن حضرت به درگاه خدا عرضه داشته: پروردگارا، اين شهر مكّه را سرزمين امن و امان قرار ده؛ و نيز من و فرزندانم را از پرستش بت ها به دور دار.
از اين كه حضرت ابراهيم (ع) نخستين تقاضايى كه در اين سرزمين از خدا كرد، تقاضاى «امنيّت» بود، نشان مى دهد، كه امنيّت نخستين شرط برای زندگی انسان و برای هر گونه عمران و آبادی و پيشرفت و ترقّی است و اگر جايی امن نباشد قابل سكونت نيست، هر چند تمام نعمت هاى دنيا در آن جمع باشد.
خدا دعای ابراهيم (ع) در باره امنيّت مكّه را با امنيّت تکوينی و تشريعی اجابت كرد؛ زيرا:
اوّلاً در طول تاريخ حوادث ناامن كننده كمتر به خود ديده،
ثانياًً، خدا فرمان داده، كه همه انسان ها و حتّیٰ حيوان ها در اين سرزمين در امن و امان باشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر