تفسیر قرآن

و خدا از هر چيزي كه مورد نياز زندگي شما بوده، در اختيارتان نهاده، تا بدان وسيله بتوانيد در روي زمين به راحتي زندگي كنيد و نسل خود را ادامه دهيد. به طوري كه هرگاه بخواهيد نعمت هاي خدا را شماره كنيد، به اين كار موفّق نخواهيد شد؛ کسی که نعمت های الاهی را ناديده بگيرد، ستم پيشه و ناسپاس است.

آري، نعمت هاي خدا به بشر آن قدر فراوان است، كه از حساب و كتاب بيرون است و به قول سعدي:

در هر نفسي كه فرو مي رود دو نعمت موجود است: چون فرو مي رود ممدّ حيات است و چون بر مي آيد مفرّح ذات؛ پس در هر نفسي دو نعمت موجود است و بر هر نعمتي شكري واجب.

و خلاصه به قول مولوی ما غرق در نعمت های خداييم.

نور او از يمن و يسر و تحت و فوق

بر سر و بر گردنم چون تاج و طوق

آری، خداوند نعمت های بی شماری به انسان عطا فرموده است، که در رأس آن ها وجود است و بعد از آن نعمت ارسال رسل و شرايع است، مخصوصاً وجود مبارک پيامبر اکرم اسلام (ص) و قرآن کريم و شريعت غرّای اسلام و وجود ائمّه ی معصومين (ع).

در بدن يك انسان به طور متوسّط ده ميليون ميليارد سلول زنده است، كه اگر بخواهيم آن ها را شماره كنيم، صدها سال طول مى ‏كشد!. بنابراين، به راستى اگر ما بخواهيم نعمت هاى خدا را بشماريم قادر نيستيم.

هر وقت امام سجّاد (ع) آيه : «وَاِن تَعُدّوا نِعمَةَ اللهِ لاتُحصوها»‌ را مي خواند مي گفت:‌ منزّه است آن كس كه به احدي معرفت نعمت هايش را نداده و تنها معرفت اين معنا را داده كه از معرفت آن ها عاجز است‌ و خداي تعاليٰ هم از عارفين به اين مقدار قناعت وبلكه سپاسگزاري كرده، كه به عجز از معرفت شكرش اعتراف كنند؛‌

پس معرفت عجز را شكر ايشان دانسته؛‌ همچنان كه اعتراف عالمان به عجز از علم را علم دانسته است. (الميزان)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر