سوره ابراهیم - آیه 31 - جزء 13
قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خِلَالٌ
معنای آیه
به آن بندگانم که ایمان آوردهاند بگو: «نماز را بر پا دارند و از آنچه به ایشان روزی دادهایم، پنهان و آشکارا انفاق کنند، پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی باشد و نه دوستیی.»
تفسیر قرآن
بعد از بیان برنامه مشركان و كفران نعمت کنندگان الاهى و سرانجام به دار البوار كشيده شدن آن ها، به بیان برنامه بندگان راستين و نعمت هاى بى انتهاى خدا بر مردم پرداخته، به پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد:
«به آن دسته از بندگان من، كه ايمان آورده اند بگو: نماز به پاي دارند و از آنچه روزيشان كرده ايم در نهان و آشكار انفاق كنند. پيش از آن كه روزي فرا رسد، كه در آن روز نه خريد و فروش است و نه دوستي، تا بتوان از اين راه ها به سعادت و نجات از عذاب رسيد.
نماز، پيشوای کارهای خير است و به قول امام علی (ع) همه کارهای خير ديگر مؤمن تابع نماز او هستند:
«کُلُّ شَیءٍ مِن عَمَلِکَ تَبَعٌ لِصَلاتِکَ» (نهج البلاغه، نامه 27) يعنی اگر کسی غسل و وضو و قرائتش درست باشد و اوّل وقت با حضور قلب نمازش را به جا آورد، کارهای ديگرش را هم به نيکی انجام می دهد و کار خلاف انجام نمی دهد و به قول قرآن کريم : «اِنَّ الصَّلاةَ تَنهیٰ عَنِ الفَحشاءِ وَالمُنکَرِ.» (عنکبوت 29/45)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر