تفسیر قرآن

بعد از بيان سرنوشت مؤمنان و كفّار، حال آن ها را به دو درخت، كه يكي پاكيزه است و ديگري ناپاك تشببه مي كند، پس در مورد مؤمنان مي ‏فرمايد: «آيا نديدي چگونه خدا مثالي براي كلام و اعتقاد پاك زده، كه ريشه اش استوار و شاخه هايش كه اخلاق پسنديده و اعمال صالحه اند، سر به آسمان كشيده اند.

كلمه »طيبه» عقايد حقّى است كه ريشه ‏اش در نهاد بشر دارد؛ زيرا خداى تعالىٰ در خلال همين آيات، به عنوان نتيجه از مثل ها مى‏ فرمايد: «يُثَبِّتُ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الآخِرَةِ».

«قول ثابت» هم لفظی است، كه بر اساس اعتقاد و عزم راسخ باشد. چنان که در آيه ديگر فرموده: ِ«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاهُمْ يَحْزَنُونَ: آن ها كه گفتند پروردگار ما خداست و پاى گفته خود هم ايستادند، نه ترسى دارند و نه اندوهناك ‏شوند. (احقاف 13)

«طيّب: پاك» شامل هر سنّت و برنامه و روش و عمل پاك است.

بعضى كلمه «طيّبه» را توحيد و «لااله الّا الله» دانسته‏ اند، بعضى آن را ايمان يعنی مفهوم «لااله الّا الله»، بعضى آن را اوامر الاهى، بعضى آن را شخص مؤمن و بعضى برنامه ‏هاى سازنده دانسته اند؛ ولى با توجه به وسعت مفهوم كلمه «طيّبه» بايد گفت: شامل همه اين ها مى ‏شود.

مردان با ايمان كلمات طيّبه پروردگارند، حياتشان مايه بركت است، مرگشان موجب حركت، آثار، سخنان، شاگردان، كتاب ها و حتّیٰ قبرهای خاموششان الهام بخش است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر