سوره ابراهیم - آیه 21 - جزء 13
وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ
معنای آیه
و همگی در برابر خدا ظاهر میشوند. پس ناتوانان به گردنکشان میگویند: «ما پیروان شما بودیم. آیا چیزی از عذاب خدا را از ما دور میکنید؟» میگویند: «اگر خدا ما را هدایت کرده بود، قطعاً شما را هدایت میکردیم. چه بیتابی کنیم، چه صبر نماییم برای ما یکسان است. ما را راهِ گریزی نیست.»
تفسیر قرآن
بعد از بيان مجازات و عذاب سخت كافران و مشركان، مي فرمايد: در قيامت همه كافران و مشركان در پيشگاه خدا حاضر مي شوند؛
در اين هنگام ضعفا يعني پيروان سردمداران كفر و شرك به پيشوايان خود، که عامل گمراهی آن ها بودند مي گويند: ما در كفر و شرك و ظلم و فساد بدون چون و چرا و كوركورانه از شما تبعيّت كرديم، حال مي توانيد مقداري از اين عذاب را از ما برداريد؟
و پيشوايان كفر و شرك به ضعفا و پيروانشان مي گويند: اگر خدا ما را به طريق نجات از اين عذاب هدايت مى كرد، ما هم شما را راهنمايي مي كرديم؛ ولي افسوس، كه از ما كاري بر نمی آيد؛ چه بي تابي كنيم و چه صبر، راه گريزي براي ما نيست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر