تفسیر قرآن

آن قدر آن نوشابه بدبو و متعفّن است، كه اين مجرم گناهكار و جبّار عنيد، آن را جرعه جرعه مي نوشد و به هيچ وجه نمي خواهد آن را بخورد. آن قدر عذاب سخت است، كه از هر سو مرگ به سويش مي آيد؛ و با اين حال نمي ميرد، تا عذاب هاي شديدتري، كه در انتظارش است، ببيند.

رسول خدا (ص) در مورد آيه «وَ يُسْقى‏ مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ: فرموده: آن را نزديكش مى‏ برند و او خود را پس مى‏ كشد و هر چه نزديك ترش مى‏ آورند صورتش از حرارت آن كباب مى‏ شود و پوست سرش كنده مى‏ شود، و چون آن را مى‏ آشامد امعاء و اعضاى داخلى ‏اش پاره پاره مى ‏گردد و از پايين تنش مى‏ ريزد،

خداى تعالى هم فرموده: «وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ» و نيز فرمود: «وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ». (درّ منثور)

امام صادق (ع) فرموده است: «صديد» چرك و خونى است كه از عورت زنان فاحشه به آتش دوزخ مى‏ ريزد. (مجمع)

و در تفسير قمى از معصومين (ع) نقل شده: چون نزديكش مى ‏شوند بدش مى‏ آيد، و چون نزديكش مى ‏آورند صورتش كباب گشته پوست سرش كنده مى‏ شود، و چون آن را مى‏ خورد اعضاى داخلى ‏اش پاره پاره گشته و نيز كف پاهايش بريده بريده مى‏ گردد و از بعضى از ايشان صديد و چرك مانند سيل بيرون مى‏ آيد ... (تفسیر قمی)

رسول كرم (ص) فرمود: هر كس شراب بنوشد، تا چهل روز نمازش قبول نمى‏ شود و سزاوار است كه خداوند از آب بدبوى متعفّنِ دوزخ به او بنوشاند. (مجمع)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر