تفسیر قرآن

وقتي پيامبران مي ديدند با وجود تمام كوششان باز ممکن است عن قريب كفّار و مشركين بر مؤمنان غلبه يابند، از خدا تقاضاي ياري مي طلبيدند و خدا هم دعايشان را اجابت مي كرد و هر زورگوي لجوجي ناكام مي شد.

پيامبراکرم (ص) فرمود: جبار عنيد كسى است كه از گفتن «لااله الّا الله» ابا كند». (نورالثقلين)

و امام باقر (ع) فرموده: عنيد كسى است كه از حق روى گردان باشد» (نورالثّقلين)

روزى وليد بن يزيد بن عبد الملك حاكم جبّار اموى براى پيش بينى آينده ‏اش به قرآن تفأل زد، اتّفاقاً اين آيه آمد: «وَاسْتَفْتَحُوا وَخابَ كُلُّ جَبّارٍ عَنِيدٍ: پیامبران از خدا یاری خواستند و هر زورگوي لجوجي ناكام مي شد» عصبانى شد، قرآنى را كه در دستش بود پاره كرد و اين اشعار را سرود:

أ تُوعَدُ كُلُّ جَبّــــارٍ عَنيدِ؟ فَها اَنَا ذاكَ جَبّارٍ عَنيدٍ!

اِذا ماجِئتَ رَبَّكَ يَومِ حَشرٍ فَقُل يا رَبِّ مَزِّقنى الوَليدِ!

«آيا هر جبّار عنيد را تهديد مى‏ كنى؟ من نيز همان جبار عنيدم. چون پروردگارت را روز رستاخيز ملاقات كردى، بگو: خداوندا، وليد مرا پاره پاره كرد».

امّا چيزى نگذشت كه به وسيله دشمنانش به بدترين صورتى كشته شد و سرش را بريدند، ابتدا بر بام قصرش و سپس از آنجا برداشته بر دروازه شهر آويختند. (تفسير قرطبى)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر