سوره ابراهیم - آیه 4 - جزء 13
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
معنای آیه
و ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم، تا [حقایق را] برای آنان بیان کند. پس خدا هر که را بخواهد بیراه میگذارد و هر که را بخواهد هدایت میکند، و اوست ارجمند حکیم.
تفسیر قرآن
بعد از سخن از قرآن مجيد، در مورد وحدت پيامبران و كتب آسمانى آن ها مي فرمايد: «ما هيچ پيامبري را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا حقايق را به زبان خودشان براي آن ها بيان كند و بدان ايمان آورند.
آن گاه هر كه را خواهد گمراه كند و هر كه را خواهد هدايت كند. يعني وظيفه پيامبران تنها ابلاغ وحي است؛ ولي هدايت و ضلالت آن ها به دست خداست. ولی او عزيز و حكيم است»
يعني حكيم است و بي جهت نه كسي را هدايت مي كند و نه كسي را گمراه؛ بلكه كساني را هدايت مي كند، كه طالب حقّ و حقيقت اند و گام های نخستين را برای اصلاح و تکامل خودشان بر می دارند؛
چنان كه در آيه 69 سوره عنكبوت فرموده: «وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا: کسانی كه در راه ما کوشش کنند به طور قطع آن ها را به راه هاى خويش هدايت خواهيم كرد».
ولي كساني كه بر اثر غرق شدن در فساد و فحشاء و ظلم و تعدّي اند، در وادي ضلالت و گمراهي باقي مي گذارد. چنان كه در آيه 26 سوره بقره مى فرمايد: وَ مايُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ: خداوند با آن جز فاسقين را گمراه نمى كند.»
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر